Sąd w byłym gmachu filologii

17-02-2015

Do niedawna jeszcze gmach przy zbiegu al. Kościuszki i ul. Zamenhofa był głównym budynkiem Wydziału Filologii Uniwersytetu Łódzkiego. Od 10 grudnia minionego roku nie jest już jego własnością. Po podpisaniu aktu notarialnego kupna- sprzedaży zabytkowy budynek w najbliższej przyszłości stanie się siedzibą Sądu Apelacyjnego w Łodzi.

Były gmach Wydziału Filologicznego przy zbiegu al. Kościuszki i ul. Zamenhofa

Fot.: Sebastian Buzar

   Wydział Filologii UŁ w drugiej połowie ubiegłego roku otrzymał nowoczesny, funkcjonalny i pięknie zaprojektowany gmach przy ul. Pomorskiej. Umożliwiło to umieszczenie w nim wszystkich jednostek organizacyjnych filologii, które dotychczas mieściły się w siedmiu obiektach rozrzuconych w różnych punktach miasta. Ich utrzymanie z ekonomicznego punktu widzenia nie było opłacalne, nie przystawało też do koncepcji kampusu uniwersyteckiego, który tworzą już m.in. gmachy wydziałów: Prawa i Administracji (Paragraf), Biologii i Ochrony Środowiska, Matematyki i Informatyki, Biblioteki Uniwersytetu łódzkiego, Zarządzania oraz Chemii w rejonie ulic: Kopcińskiego, Pomorska, Narutowicza. Dodatkowym atutem tej lokalizacji jest bliskość Osiedla Akademickiego, popularnego Lumumbowa.

  Poprzedni budynek Wydziału Filologii UŁ przy zbiegu al. Kościuszki i ul. Zamenhofa został sprzedany za kwotę blisko piętnaście milionów złotych. Pieniądze te uczelnia przeznaczy na pokrycie części wydatków związanych z budową nowego gmachu wspomnianego wydziału.

  Po odpowiednich pracach remontowych i adaptacyjnych, prowadzonych pod nadzorem miejskiego konserwatora zabytków, w starym budynku filologii – jak to już zostało powiedziane wcześniej – znajdzie siedzibę łódzki Sąd Apelacyjny. Szacuje się mniej więcej za dwa lata, bo tyle mogą potrwać roboty związane z remontem i dostosowaniem gmachu do nowych zadań.

  Symboliczne przekazanie obiektu odbyło się 16 stycznia. Profesor Włodzimierz Nykiel, rektor UŁ w obecności Hanny Zdanowskiej, prezydent Łodzi wręczył klucze do gmachu Cezaremu Grabarczykowi, ministrowi sprawiedliwości i dr. Michałowi Kłosowi, prezesowi Sądu Apelacyjnego w Łodzi.


  Dzieje zabytkowego budynku  przy zbiegu al. Kościuszki i ul. Zamenhofa to kawał historii miasta, również Uniwersytetu Łódzkiego. Jak piszą Karolina Kołodziej i Maciej Kronenberg w pracy „Zabytkowe przestrzenie Uniwersytetu Łódzkiego” budowę tego gmachu rozpoczęto w roku 1909, a zakończono dwa lata później. Jego projektantem był berliński architekt Otto Herrnring, specjalizujący się w obiektach szkolnych.

Symboliczne przekazanie kluczy do budynku przez Uniwersytet Łódzki Sądowi Apelacyjnemu w Łodzi

Fot.: Sebastian Buzar

  Wzniesiony na planie litery „L” budynek jest przykładem posecesyjnego modernizmu berlińskiego. Charakterystycznym, rzucającym się w oczy elementem gmachu jest okrągła wieżyczka mieszcząca się w jego górnym rogu, od strony ul. Zamenhofa, mieściło się w niej pierwsze w Łodzi obserwatorium astronomiczne. Do roku 1945 w budynek ten był własnością gimnazjum niemieckiego. Po drugiej wojnie stał się siedzibą szkół średnich, a w 1970 r. Wydziału Filologicznego UŁ. Do minionego roku mieściły się tam instytuty Filologii Polskiej i Anglistyki oraz dziekanat wspomnianego wcześniej wydziału.

  W pierwszych miesiącach roku 1881 gmach był „sceną” wydarzeń, ważnych zarówno dla Uniwersytetu Łódzkiego, jak i samej Łodzi; w niektórych zaś aspektach również dla całego kraju. Tutaj rozpoczął się bowiem słynny studencki strajk okupacyjny zakończony 18 lutego podpisaniem tzw. Porozumienia Łódzkiego, gwarantującego m.in. autonomię polskim szkołom wyższym. W znacznym też stopniu przyczynił się do rejestracji Niezależnego Zrzeszenia Studentów.

   Strajk trwał 29 dni i wówczas był najdłuższym okupacyjnym strajkiem studenckim w Europie.

 Oprac.: (sb)