Profesor Zofia Stanisława Mikołajczyk

19-12-2015

Urodziła się 26 stycznia 1931 r. w Lublinie. Jest córką Marii, z domu Mozgawa i Stanisława Majów. W roku 1953 wyszła za mąż za Mieczysława Mikołajczyka. W 1950 r. ukończyła Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcące w Kraśniku Lubelskim, a następnie w roku 1954 r. studia wyższe pierwszego stopnia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Łodzi. Podczas nauki pracowała zawodowo, zgodnie z nakazem pracy, w Zakładach Przemysłu Barwników Boruta w Zgierzu. Dyplom magistra otrzymała w roku 1959.

Pracę na Uniwersytecie Łódzkim podjęła w 1960 r. w odpowiedzi na propozycję, jaką otrzymała od doc. Brunona Kellera, dotyczącą objęcia stanowiska asystenta w Katedrze Ekonomiki Przedsiębiorstwa Uniwersytetu Łódzkiego (1960–1966). Następnie zatrudniona byla w Katedrze Ekonomiki i Organizacji Pracy (1966–1970) oraz w Zakładzie Organizacji i Zarządzania w Instytucie Organizacji Zarządzania (1970–1983). W latach 1983–1994 pełniła funkcję kierownika Zakładu Technik Organizatorskich, a następnie kierownika Katedry Organizacji i Kierowania, której nazwa została zmieniona na Katedrę Zarządzania, gdzie pracuje do dzisiaj.

Stopień naukowy doktora uzyskała w roku 1965 na podstawie rozprawy Kierunki specjalizacji przedsiębiorstw w polskim przemyśle barwnikarskim, której promotorem był doc. B. Keller. W 1973 r. otrzymała stopień doktora habilitowanego na podstawie rozprawy Metody organizowania pracy w warunkach nowoczesnego przemysłu. W roku 1983 nadano jej tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1988 tytuł profesora zwyczajnego.

Zainteresowania badawcze profesor dotyczą tematyki metod i technik zarządzania. Współtworzyła podstawy przedmiotu akademickiego o tej tematyce. Współuczestniczyła we wprowadzeniu do programów studiów ekonomicznych na UŁ problematyki zarządzania – najpierw, jako specjalności, później, od 1970 r. jako kierunku studiów o nazwie organizacja i zarządzanie. Należała, w latach 1970–1980, do zespołu dydaktycznego przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, który zajmował się unowocześnieniem programów studiów na kierunku organizacja i zarządzanie. Trzy kadencje, w latach 1991–2007, była członkiem z wyboru Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, pełniąc funkcję wiceprzewodniczącego Sekcji Nauk Ekonomicznych.

Poza prowadziła wykłady za granicą, m.in., we Francji (Université Sciences Sociales w Grenoble), w Gruzji (Uniwersytet w Tbilisi), na Słowacji (Bratysława), w Słowenii (Kranj) oraz w Zairze (Lubumbashi).

Jest autorem bądź współautorem łącznie dwustu siedemnastu opracowań naukowych, których rozdziały opublikowano także w USA, Francji i Rosji. Jest autorką licznych referatów naukowych opublikowanych w krajowych i zagranicznych czasopismach oraz opracowaniach naukowych.

Profesor wypromowała dwunastu doktorów nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu, ponadto trzech doktorantów obecnie kończy rozprawy; wypromowała także ponad pięciuset  magistrów i licencjatów. Przygotowała osiemdziesiąt jeden recenzji doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich. Jej działalności naukowej  towarzyszyła praca badawcza, prowadzona również na potrzeby praktyki, czego przejawem było kierowanie zespołami badawczymi w tym kilkoma o zasięgu międzynarodowym.

Wspólnie z prof. Claude Martinem z Université Sciences Sociales – Grenoble – France dwadzieścia pięć lat temu założyła międzynarodową sieć uniwersytetów europejskich pod nazwą Reseau du PGV – Pays du Groupe Visegrad, w której skład wchodzi obecnie dwadzieścia uniwersytetów z dziewięciu krajów.

Była członkiem Senatu Uniwersytetu Łódzkiego (1996–1999), pełnomocnikiem Rektora UŁ ds. współpracy z zagranicą, prodziekanem ds. nauki Wydziału Ekonomiczno-Socjologicznego UŁ, kierownikiem Podyplomowego Studium Doktoranckiego Organizacji i Zarządzania (1973–1975), kierownikiem Studium Doktoranckiego Nauk Ekonomicznych (1975–1987).  W latach 1987–1998 pełniła funkcję kierownika Katedry Zarządzania UŁ oraz kierownika Zakładu Metodologii Organizacji i Zarządzania. Była także członkiem Komitetu Nauk Organizacji i Zarządzania PAN (1987–2011), członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułu Naukowego (1991–2007).

Współpracowała, m.in. z: Centre d'Etudes et de Recherches en Gestion – Lyon (Francja), Centre d’Etudes d’Ergonomie (Francja), Československy Vyskusny Ustav Prace z Socialnych Veci (Słowacja), European Federation of Productivity Services (Szwecja), Institute of Management Services (UK), Instytut de Socio-Economic des Entreprises et des Organisations (Francja), Instytut Riadiania (Słowacja), Wysoka Sola Organizacje Dela (Jugosławia).

Pełniła funkcje: przewodniczącej Rady Programowej kwartalnika Współczesne Zarządzanie (2007–2010); współredaktora naczelnego polsko-francuskiego czasopisma naukowego Cahiers Franco-Polonais (1992–2009).

Pracowała w: Zakładach Przemysłu Barwników Boruta”w Zgierzu (1954–1960); Biurze Projektowo –Technologicznym Przemysłu Maszyn Włókienniczych POLMATEX PROJEKT (1977–1980). Należała do: Związku Zawodowego Pracowników Przemysłu Chemicznego (1954–1960), Związku Nauczycielstwa Polskiego na UŁ (1960–1982), NSZZ Solidarność (1982–1990). Była członkiem Stowarzyszenia Absolwentów Łódzkiego Ekonomicznego i Socjologicznego Ośrodka Akademickiego, a od roku 2004 jest członkiem honorowym tego stowarzyszenia.

Otrzymała: sześć nagród Ministra Edukacji Narodowej i szesnaście nagród Rektora UŁ, Medal im. Karola Adamieckiego (1985), Medal UŁ w służbie społeczeństwu i nauce (1979), Medal Universitas Lodziensis Merentibus (2008), Medal im. Tadeusza Kotarbińskiego (2009), Medal Vysokej Skoly Technickej w Koszycach (Czechosłowacja, 1984), Złotą Odznakę TNOiK (1961), Złotą Odznakę UŁ (1977), Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2008), Honorową Odznakę Miasta Łodzi (1974), Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1984), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2002), Medal Komisji Edukacji Narodowej (1981), odznakę Za Zasługi dla miasta Łodzi (1994) oraz Srebrny i Złoty Krzyż Zasługi (1974, 1981).

Oprac.: Tomasz Czapla