Profesor Leon Mikołajczyk

Marcin Studniarski

07-01-2014

Urodził się 26 stycznia 1929 r. w Topoli Szlacheckiej. Szkołę średnią ukończył w roku 1949. Studia matematyczne pierwszego stopnia odbył na Uniwersytecie Łódzkim w latach 1949?1952, natomiast studia drugiego stopnia ukończył na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując w 1954 r. stopień magistra filozofii w zakresie matematyki.

W latach 1954?2003 r. pracował na Uniwersytecie Łódzkim. Stopień doktora nauk matematycznych uzyskał w roku 1963, zaś stopień doktora habilitowanego w 1969. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1987 r. Od 1 grudnia 1990 r. pracował na stanowisku profesora zwyczajnego.

Mikołajczyk

Zainteresowania naukowe profesora koncentrują się wokół geometrycznej teorii funkcji zespolonych oraz teorii optymalizacji. Przez kilkanaście początkowych lat swej pracy prowadził badania naukowe w zakresie geometrycznej teorii funkcji zespolonych. Od 1972 r. jego praca dotyczyła teorii sterowania optymalnego i metod optymalizacji. Był to początek badań w tej dziedzinie w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Łódzkiego. Dziś wielu matematyków z ośrodków krajowych i zagranicznych prowadzi badania naukowe w tym zakresie. W dorobku naukowym ma około 35 opublikowanych prac naukowych, osiem opracowań dydaktycznych i informacyjnych oraz kilkanaście doniesień naukowych prezentowanych na konferencjach krajowych i zagranicznych. Wypromował dwunastu doktorów nauk matematycznych, z tego dwóch ma już tytuł profesora. Był recenzentem ośmiu rozpraw habilitacyjnych, przygotował kilkanaście ocen dorobków naukowych oraz napisał ponad sześćdziesiąt recenzji rozpraw doktorskich. Sporządził kilkadziesiąt recenzji prac zgłaszanych do czasopism matematycznych, krajowych i zagranicznych.

Na zlecenie Komitetu Badań Naukowych wielokrotnie oceniał projekty badawcze. W latach 1967?2003 był recenzentem przeglądowego czasopisma Zentralblatt für Mathematik und ihre Grenzgebite, a w latach 1974?2003 recenzentem Mathematical Reviews. Dla wspomnianych czasopism napisał kilkaset krótkich recenzji prac matematycznych z zakresu jego specjalności.

Pod kierunkiem profesora osiemnastu studentów odbyło studia według programów indywidualnych. Wszyscy oni uzyskali dyplomy z wyróżnieniem bądź Medale Za chlubne studia, a dwóch ? nagrody i wyróżnienia w ogólnopolskich konkursach studenckich prac naukowych. Ośmiu spośród nich ma już stopień doktora habilitowanego a wszyscy pozostali (z wyjątkiem jednego) stopnie doktora.

Nieprzerwanie od roku 1970 prowadził seminaria dla pracowników naukowych i doktorantów. Aktywnie uczestniczył w wielu konferencjach naukowych w kraju i za granicą, a także był ich organizatorem lub współorganizatorem. Prezentował wyniki własnych badań i odwiedzał zagraniczne ośrodki naukowe (Czechosłowacja, Węgry, Niemcy, Bułgaria, Szwecja, Gruzja, Związek Radziecki, Wietnam i Litwa). Pod jego kierunkiem odbyło staże kilkunastu młodych pracowników naukowych z uczelni krajowych i zagranicznych.

Szeroko zakrojona działalność dydaktyczno-wychowawcza profesora obejmowała, m.in.: ćwiczenia, wykłady kursowe, monograficzne i specjalizacyjne, proseminaria i seminaria na Uniwersytecie Łódzkim dla różnych roczników oraz wielu specjalności i rodzajów studiów. Przez trzynaście lat prowadził również wykłady i seminaria dla studentów Wydziału Matematyki Stosowanej i Fizyki Technicznej Politechniki Łódzkiej. Wielokrotnie odbywał wykłady dla słuchaczy studium doktoranckiego oraz dla uczestników kursów zastosowań matematyki. W latach 1970?1979 był członkiem Rady Naukowej Instytutu Matematyki Politechniki Łódzkiej. Opiekował się blisko dwustu pracami magisterskimi.

Wielokrotnie brał udział w opracowywaniu planów i programów dla różnych rodzajów studiów. Prowadził pionierski wykład pn. Modelowanie matematyczne. Przedmiot o tej nazwie został później wprowadzony na stałe do planu studiów na specjalnościach: zastosowania matematyki i metody numeryczne.

Na zlecenie Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Matematycznego opracował prowadzoną w towarzystwie dyskusję nt. Profil absolwenta studiów matematycznych w uniwersytetach i w wyższych szkołach pedagogicznych.

Zabierał też głos podczas wielu konferencji poświęconych zagadnieniom kształcenia nauczycieli i dydaktyce matematyki. Od wielu lat był członkiem Centralnego Ośrodka Metodycznego Studiów Nauczycielskich przy Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie. W latach 1985?1989 był przewodniczącym Międzywojewódzkiej Komisji Kwalifikacyjnej działającej przy Oddziale Doskonalenia Nauczycieli w Łodzi. Z upoważnienia Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Matematycznego brał udział w opracowaniu memoriału w sprawie kształcenia w zakresie niekierunkowych przedmiotów podstawowych (matematyka, fizyka, chemia i biologia) w szkołach wyższych, skierowanego do ministra edukacji narodowej.

Podczas pracy na Uniwersytecie Łódzkim podejmował wiele obowiązków wychowawczych, zarówno na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii, jak i w skali całej uczelni. Jego aktywność organizacyjna jest imponująca; był, m.in., zastępcą dyrektora Instytutu Matematyki UŁ (1970?1975), kuratorem Zakładu Geometrii IM UŁ (1970?1975), kuratorem Zakładu Rachunku Prawdopodobieństwa i Statystyki Matematycznej IM UŁ (1977?1978), kierownikiem Katedry Analizy Matematycznej i Teorii Sterowania IM UŁ (1973?1993), prodziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii (1981?1983), dyrektorem Instytutu Matematyki UŁ (1978?1990), kuratorem Zakładu Metod Numerycznych (1993?1994).

Od roku 1955 do chwili obecnej profesor jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego. W tym czasie pełnił funkcję prezesa Oddziału Łódzkiego PTM, przewodniczącego Komisji Rewizyjnej Zarządu Głównego PTM, przewodniczącego Komitetu Organizacyjnego XII Zjazdu Matematyków Polskich (1978 r.). Był także członkiem Komisji Zastosowań Matematyki Zarządu Głównego PTM (od 1978 r.). W latach 1984?2003 należał do Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego, a od roku 1989 do dziś jest członkiem rzeczywistym Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.

W uznaniu zasług otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Honorową Odznakę Miasta Łodzi, Odznakę Za Zasługi dla Miasta Łodzi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złotą Odznakę UŁ, Medal Uniwersytet Łódzki w Służbie Społeczeństwu i Nauce, Medal Jubileuszowy Uniwersytetu Łódzkiego. Był wielokrotnie nagradzany przez władze resortu i uczelni.