Profesor Longin Indisow

07-01-2014

Pułkownik rezerwy prof. Longin Indisow urodził się 15 marca 1925 r. w Krzemieńcu (dawne województwo wołyńskie). Pierwszą klasę gimnazjum Liceum Krzemienieckiego ukończył w roku1939. W latach 1939?1941 kontynuował naukę w polskiej dziesięciolatce. Edukację w szkole średniej ukończył w 1947 r.

W kwietniu 1944 r. został zmobilizowany do Armii Polskiej w ZSRR. Z 15. pułkiem piechoty V Dywizji Piechoty uczestniczył w działaniach wojennych na kierunku drezdeńskim. W roku 1957 został służbowo przeniesiony do Wojskowego Centrum Szkolenia Medycznego w Łodzi. Od 1966 r. do chwili przejścia w stan spoczynku w roku 1990 pełnił funkcję kierownika Katedry Nauk Społecznych Wojskowej Akademii Medycznej.

Profesor Longin Indisow

Ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Łódzkiego, gdzie w 1952 r. uzyskał tytuł magistra filozofii w zakresie socjologii. Stopień doktora nauk humanistycznych przyznano mu w roku 1963 za pracę nt. Socjologiczne zagadnienia studentów i absolwentów WAM wobec zawodu oficera ? lekarza. Stopień doktora habilitowanego nauk humanistycznych otrzymał w 1970 r. na podstawie dorobku i rozprawy nt. Lekarz wojskowy a współczesna wojna. Profesorem nadzwyczajnym został w roku 1979.

Badania naukowe profesora koncentrowały się na dwóch problemach: proces identyfikacji absolwentów WAM z zawodem oficera ? lekarza i przygotowanie ich do roli lekarza wojskowego na współczesnym polu walki; wojna jako zjawisko społeczne: historia, uwarunkowania i następstwa demograficzne, ekonomiczne i moralne.

Spośród jego publikacji warto wymienić: Charakter zawodu i postawy społeczne oficera lekarza: z badań nad zawodem oficera (1966), Sociology of the Profession of Medical Officer (1971), opracowania pod ogólnym tytułem: Wojna jako zjawisko społeczne, a także Lekarz wojskowy na współczesnym polu walki (1970).

Profesor był promotorem w pięciu przewodach doktorskich i opiekunem jednej habilitacji. Recenzował dziewiętnaście doktoratów, siedem rozpraw habilitacyjnych, cztery na tytuł profesora. Opublikował osiemdziesiąt prac naukowych, uzyskał nagrodę III stopnia Ministra Obrony Narodowej w 1970 r.

Od roku 1960 jest członkiem Polskiego Towarzystwa Socjologicznego. W latach 1996?2009 był nauczycielem akademickim w Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi na etacie profesora zwyczajnego. Jest recenzentem około sześćdziesięciu prac magisterskich i dyplomowych na tej uczelni. Za zasługi został odznaczony, m.in.: Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Medalem Komisji Edukacji Narodowej oraz innymi resortowymi. Jego zainteresowania pozazawodowe obejmują malarstwo, literaturę społeczną, polityczną, muzykę.