Beksiński nieznany

29-11-2017

Ponad sto prac Zdzisława Beksińskiego: fotografii, fotomontaży i grafik komputerowych można było obejrzeć od 13 października do 4 listopada podczas wystawy na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego. Ekspozycji towarzyszyły wykłady multimedialne, prezentacje filmów dokumentalnych poświęconych artyście oraz pokazy Virtual Reality .

Zdzisław Beksiński

Zdzisław Beksiński

Fot. muzeum.sanok.pl


Jego twórczość kojarzy sie głównie z obrazami pierwszego okresu fantastycznego oraz późnego warszawskiego. Warto jednak pamiętać, że zaczynał on od fotografii, a po roku 1997 uprawiał również fotomontaż oraz grafikę komputerową. I z tą właśnie nieznaną częścią twórczości Beksińskiego można było zapoznać się podczas łódzkiej ekspozycji. Zdaniem Ewy Baryckiej, z fundacji noszącej imię artysty, prace zgromadzone na wystawie rzucają nowe światło na jego postać i stanowią znakomite spoiwo całego dorobku twórczego.

Fragment ekspozycji na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ

Fragment ekspozycji na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym UŁ

Fot. Maciej Andrzejewski

Ekspozycja stanowiła niepowtarzalną szansę obejrzenia fotografii (1955 – 1960), fotomontaży i grafik komputerowych (1996–2004) Beksińskiego. Nowoczesny charakter wystawy oddawał projekt wykorzystujący technologię Virtual Reality (wirtualnej rzeczywistości), który umożliwiał wniknięcie w świat stworzony przez niezwykłą wyobraźnię artysty. Filmy dokumentalne przybliżały z kolei sylwetkę Beksińskiego jako człowieka i kreatora. Dopełnieniem ekspozycji były wykłady opisujące w skondensowany sposób jego życie i całą drogę twórczą znakomitego artysty.

x x x

Jeden z multimedialnych wykładów towarzyszących wystawie

Jeden z multimedialnych wykładów towarzyszących wystawie

Fot. Maciej Andrzejewski

Zdzisław Beksiński, wybitny artysta współczesny – fotografik, rzeźbiarz, malarz, grafik. Urodzony w Sanoku 24 lutego 1929 r. Po ukończeniu architektury na Politechnice Krakowskiej w roku 1955 powraca do rodzinnego miasta. W latach pięćdziesiątych zajmuje się fotografią, następnie rysunkiem, malarstwem, rzeźbą, grafiką; od połowy lat siedemdziesiątych wyłącznie malarstwem. Twórczość malarską kontynuuje w Warszawie, gdzie w roku 1977 przeprowadza się wraz z rodziną. W  latach dziewięćdziesiątych „odkrywa” grafikę komputerową jako wyraz artystycznej wypowiedzi. Zostaje brutalnie zamordowany 21 lutego 2005 r. w swoim warszawskim mieszkaniu. Bogaty dorobek artystyczny zapisem testamentowym trafia do Muzeum Historycznego w Sanoku, gdzie artysta od lat przekazywał swoje najlepsze prace.

Oprac.: (sb)