Wiązanki

19-05-2015

Tadeuszowi Kotarbińskiemu i Jego Uczniom

Ija Lazari Pawłowska w niekończących się

powrotach

przywoływała Profesora, który w zachwycie

nie bał się powtórzyć:

cieszę się, że mam Was –

którzy zaniosą ludziom dobro i mądrość,

pomogą odnaleźć smak tajemnicy,

wskażą konieczność mycia jaźni.

Otwieramy się na myśli:

Nie niszcz siebie, innych, świata –

to przecież twoje istnienie,

nie oddaj go nikomu;

Najpełniejsze zdumienie rzeczywistością:

po prostu się Jest,

mus – mowa duszy –

najważniejszą rzeczą.

Prawda naturalności sprzymierzeńcem –

mówi światło przyrody.

Paweł Kuszczyński